55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
2000-2017 YILLARI ARASINDA ULUSAL NÖROLOJİ KONGRELERİNDE SUNULAN SÖZEL SUNUMLARIN HASTALIKLARA GÖRE DAĞILIM PATERNLERİ VE YAYINLANMA ORANLARI
FERDA İLGEN USLU 1 ALİŞAN BAYRAKOĞLU 1 SULTAN MEŞE 1 GÜLSEN BABACAN YILDIZ 1

1- BEZMİALEM VAKIF ÜNİVERSTİTESİ TIP FAKÜLTESİ, NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Kongreler hekimlerin güncel bilgilere erişmesi açısından önemini korumaktadır. Burada sunulan bildiriler kısa sürede alanının güncel araştırma konularına ulaşmayı sağlar. Çalışmamızda Türk Nöroloji Derneğinin düzenlediği Ulusal Nöroloji Kongresi’nde (UNK) sunulan sözlü sunumların (SS) literatüre katkısını araştırmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem:

2004 yılı hariç 2000-2017 arasında yapılan UNK’lerinde sunulan SS’ler gözden geçirildi. Bildirilerin ana başlıklarda dağılımı ve kurumları belirlendi. Ardından araştırmacıların isimleri ve sunum başlıkları Türkçe ve İngilizce olarak PubMed ve Google Scholar veritabanlarında arandı ve yayınlanma oranları belirlendi.

Bulgular:

On altı yılda toplam 1588 sözel (43-128), 8065 (211-750) poster sunumu kabul edilmişti. 14 bildiri (%0,9) geri çekilmişti. Sözel sunumlardan 315’ü demyelinizan hastalıklar (DMH), 285’i beyin damar hastalıkları (BDH), 196’ı epilepsi, 189’u nöromuskuler hastalıklar (NMH), 183’ü baş ağrısı, 170’i hareket bozuklukları, 101’i davranış nörolojisi, 19’i uyku, 13’ü çocuk nörolojisi, 104’i diğer hastalıklar grubundaydı. Çalışmaların 1183’si klinik, 211’i olgu sunumu, 124’ü temel bilim, 83’ü anket, 68’si genetik, 797’si (%50,1) prospektif çalışmalardı. Çalışmaların 1200’ü üniversite, 333’i eğitim araştırma, 22’si devlet hastanesi, 19’u özel hastanedendi. 588’i (%37,3) makale olarak yayınlanmıştı. 166’sı Türkçe dergilerde ve 393’ü SCIE dergilerde yayınlanmıştı. Yayınların 459’u (%79,4) üniversiteden hazırlanan sunumlardandı. 2000-2009 ile 2010-2017 sunumları karşılaştırıldığında NMH ve uyku sunumları artarken her dönem en fazla sunum BDH VE DMH grubunda olmuştu. En çok DMH ve BDH ilgili sunumlar dergilerde yayınlanmıştı.

Sonuç:

Bildiğimiz kadarıyla çalışmamız Türkiye’de nöroloji kongre sunumları ile ilgili ilk çalışmadır. Bu tür analizlerin literatürde çoğunlukla 1-5 yıllık yapıldığı, sonuçlarımızın diğer disiplinlerin düzenlediği ülkemizden yapılan çalışma analizlerine benzer, uluslararası toplantıların analizlerine göre düşük olduğu dikkati çekmiştir. Yayın sayısının arttırılması için teşvik yöntemleri geliştirilmesi gerektiği düşünüldü.