55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
HİPPOKAMPAL SKLEROZLA İLİŞKİLİ MEZYAL TEMPORAL LOB EPİLEPSİSİ VE NEDENİ BİLİNMEYEN FOKAL EPİLEPSİLERDE İNFLAMAZOM VE İNFLAMATUVAR FAKTÖRLERİN ROLÜ
CANAN AYSEL ULUSOY 1 EBRU NUR VANLI YAVUZ 2 ELİF ŞANLI 1 ÖZLEM TİMİRCİ KAHRAMAN 4 VUSLAT YILMAZ 1 NERSES BEBEK 3 CEM İSMAİL KÜÇÜKALİ 1 ERDEM TÜZÜN 1 BETÜL BAYKAN 3

1- İÜ AZİZ SANCAR DENEYSE TIP ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ SİNİRBİLİM ANABİLİM DALI
2- KOÇ ÜNİVERSİTESİ HASTANESİ
3- İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
4- İÜ AZİZ SANCAR DENEYSE TIP ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ MOLEKÜLER TIP ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Epilepsi, genetik ve/veya çevresel birçok etmenle ilişkilendirilmekle birlikte; son yıllardaki çalışmalar, inflamazom ve inflamasyonun epilepsi patofizyolojisinde rolü olduğunu desteklemektedir. Bu projede amacımız, epilepsi hastalarında inflamazom yolağı elemanlarının rolünü araştırmak ve böylece epilepsi tedavisinde yeni seçeneklerin sunulmasını sağlamaktır.

Gereç ve Yöntem:

Hippokampal skleroz ile ilişkili mezyal temporal lob epilepsi (MTLE-HS) (n=35), nedeni bilinmeyen fokal epilepsi (NBFE) (n=47) ve sağlıklı kontrollerin (n=47) kan örneklerinden serum ve periferik kan mononüklear hücre (PKMH) elde edilmiştir. Bu örneklerde; inflamazom komponentleri; NLRP1,NLRP3, ASC, kaspaz-1, ,IL-1β ve IL-18, inflamazom aktivasyonunda rol oynayan pürinerjik 2X7 reseptörü (P2X7R), pro-inflamatuvar ve anti-inflamatuvar bazı sitokinler (IL-6, TNF-α, IL-4, IL-10), nükleer faktör kapa B(NF-kB), NOS izoformlarının (iNOS, eNOS, nNOS) ekspresyonlarını değerlendirilmek amacıyla gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (GZ-PZR) ve ELISA deneyleri yapılmıştır.

Bulgular:

ELISA deneyleri sonucunda, araştırılan inflamazom ve inflamatuvar moleküllerin büyük bir çoğunluğunun, tüm epilepsi gruplarında sağlıklılara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı gözlemlenmiştir (p<0,05). GZ-PZR sonuçlarında ise ELISA sonuçlarımızdan farklı olarak inflamazom faktörlerinin ve inflamasyon elemanlarının büyük bir bölümünde sağlıklıya göre anlamlı artış tespit edilmiştir (p<0,05). Serumda nöronal otoantikoru pozitif 10 hastada, diğer hastalara göre anlamlı fark saptanamadı. ELISA deney sonuçları ile yapılan klinik korelasyonda sadece politerapi alan hastalarda NLRP1 (p=0,017) ve NLRP3 (p=0,020) seviyeleri diğer gruplara göre anlamlı derece düşük bulundu.

Sonuç:

Bütün bu sonuçlar, inflamazom ve inflamasyonun epilepside önemli bir rolü olduğuna işaret etmektedir. ELISA ve GZ-PZR’daki farklı sonuçların, inflamazom ve inflamasyon elemanlarının merkezi sinir sisteminde ilgili bölgelere göçüne ve patogenez sırasında hızlıca tüketilmelerine bağlı olduğunu düşünmekteyiz.