55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
MYASTENİA GRAVİS HASTALARINDA SPİNAL STABİLİZASYON EGZERSİZLERİNİN ETKİLERİNİN ARAŞTIRILMASI: ÇAPRAZ GEÇİŞLİ, TEK KÖR ÇALIŞMA
ALİ NAİM CEREN 1 AYLA FİL BALKAN 1 YELİZ SALCI 1 ECEM KARANFİL 1 RIDVAN MUHAMMED ADIN 1 KADRİYE ARMUTLU 1 SEVİM ERDEM ÖZDAMAR 2

1- HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON FAKÜLTESİ
2- HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Myastenia Gravis (MG), egzersizle artan yorgunluk ve kas zayıflığı ile karakterize olan otoimmün bir nöromüsküler kavşak hastalığıdır. Spinal stabilizasyon egzersizleri (SSE) gövde kaslarını kuvvetlendirmek, vertebral kolonu desteklemek, kinestetik farkındalığı arttırarak optimal postürü sağlamak ve solunum ile birlikte hareketleri kolay hale getirmek amacıyla uygulanmaktadır. Bu çalışmada MG hastalarında SSE’nin yorgunluk, kas kuvveti, solunum fonksiyonları ve fonksiyonel kapasite üzerine olan etkileri araştırılmıştır.

Gereç ve Yöntem:

Çapraz geçişli, randomize, tek kör olarak planlanan bu çalışmaya MGFA’ya göre evre II ve III’te olan 10 MG hastası dahil edilmiştir. Hastalar randomize olarak 2 gruba ayrılmıştır. Grup-1’deki hastalara, önce haftada 3 gün olmak üzere 6 hafta SSE uygulanmış, ardından 4 hafta dinlendirilmiş, sonrasında solunum egzersizleri, kalistenik egzersizler ve mat aktivitelerinden oluşan 6 haftalık ev programı verilmiştir. Grup-2’deki hastalara, önce içeriği aynı olan 6 haftalık ev programı verilmiş, ardından 4 hafta dinlendirilmiş, sonrasında haftada 3 gün olmak üzere 6 hafta SSE uygulanmıştır. Değerlendirmelerde; Yorgunluk Şiddet Ölçeği, Görsel Analog Ölçeği, dinamometrik ölçümler, solunum fonksiyon testleri ve 6 dakika yürüme testi kullanılmıştır.

Bulgular:

Çalışmanın sonunda, SSE’nin ve ev programının yorgunluğu azalttığı, kas kuvvetini ve fonksiyonel kapasiteyi geliştirdiği görülmüştür (p<0,05). Solunum fonksiyon testlerinden FVC, FEV1 ve SVC parametrelerinde sadece SSE sonrasında gelişme olmuştur (p<0,05). Her iki egzersiz yaklaşımı karşılaştırıldığında tüm parametrelerde SSE’nin, ev programına göre daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır (p<0,05). Çalışma sürecinde herhangi bir yan etki görülmemiştir.

Sonuç:

SSE’nin uygun evre ve remisyondaki MG hastalarında yorgunluk, kas kuvveti, solunum fonksiyonları ve fonksiyonel kapasite üzerinde olumlu etkileri görüldüğünden, bu hastaların tedavi programlarına dahil edilmesi önerilmektedir.