55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
ADALİMUMAB TEDAVİSİ NEDENİYLE GELİŞEN POLİNÖROPATİ: OLGU SUNUMU
ŞEVKET OZAN DÖRTKOL 1 MİNARA CHARKAZZADE 1 ARMAN ÇAKAR 1 HACER DURMUŞ TEKÇE 1 FATMA YEŞİM PARMAN 1

1- İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ İSTANBUL TIP FAKÜLTESİ
 
Olgu:

GİRİŞ TNF-Alfa antagonistleri, SLE, Romatoid artrit, psöriasis gibi otoimmün romatolojik hastalıklarda kullanılmaktadır. Bu ilaçların santral sinir sisteminde demiyelinizan hastalıklara yol açabileceği bilinmektedir. Literatürde az sayıda TNF-Alfa antagonistleri ile ilişkili demiyelinizan polinöropati olgusu bildirilmiştir. İlacın en kısa zamanda kesilmesi ve uygun tedavi, prognoz açısından önem taşımaktadır. OLGU Altmış altı yaşında erkek hasta, yaklaşık 10 yıldır Romatoid Artrit tanısıyla takip edilmekteymiş. Farklı ilaç tedavilerinden belirgin bir fayda görmeyen hastaya bu nedenle adalimumab tedavisi başlanmış ve toplam 3 kür uygulanmış. İlk doz uygulamadan bir hafta sonra hastanın sırtında ağrılar başlamış ve zamanla bu ağrı sol kalçaya ve bacağına yayılmış. İkinci dozdan sonra hastanın ellerinde ve ayaklarında uyuşma, karıncalanma olmuş ve bastonla yürümeye başlamış. Sol bacağındaki güçsüzlüğü giderek artan hasta, ilacın üçüncü dozundan sonra hiç yürüyemez hale gelmiş. Hastanın başvurusundaki nörolojik muayenesinde kas gücü iki yanlı üst ekstremite proksimalinde -5/5, distalinde 4/5, alt ekstremite proksimalinde 4-5/5, distalinde 3-4/5 idi. Aşil refleksi iki yanlı alınmıyordu. Diğer refleksleri hipoaktifti. Yüzeyel duyu muayenesinde eldiven corap tarzında hipoestezi ve hipoaljezisi vardı. Vibrasyon duyusu ekstremitelerin distallerinde azalmıştı. EMG incelemesinde duysal ve motor liflerin etkilendiği, motor tutulumun ön planda olduğu ve asimetrik özellikler de gösteren bir poliradikülonöropati saptandı. Lomber ponksiyonda direk bakıda hücre saptanmadı. BOS total protein 72,9 mg/dL (15-45), BOS IgG indeksi 0.71 (0.23-0.64) olarak saptandı. Olası romatoid artrit ilişkili vaskülitik nöropati ayırıcı tanısına yönelik yapılan kas ve sinir biyopsisinde perivasküler ağırlıklı iltihabi infiltrasyon gösteren akson kaybının eşlik ettiği demiyelinizan özellikler taşıyan nöropati ve denervasyon ve reinnervasyon bulguları gösteren kas dokusu izlendi. Hastaya 0,4gr/kg/gün dozunda beş gün İVİG başlandı ve aylık rapelleri yapıldı. Adalimumab tedavisi kesildi. Şikayetlerinin başlangıcından 6 ay sonraki nörolojik muayenesinde tama yakın düzelme olduğu görüldü. SONUÇ TNF-Alfa antagonistleri romatolojik hastalıklarda giderek daha sıklıkla kullanılmaktadır ve bu yeni tedavinin yan etkileri iyi bilinmemektedir. Adalimumab tedavisi altında, olgumuzda olduğu gibi kronik inflamatuvar demiyelinizan polinöropati benzeri klinik tablolar akılda tutulmalıdır.