55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
POSTERİOR SEREBRAL ARTER P2 ENFARKTI AKUT TEDAVİNİN ÖNEMİ: OLGU SUNUMU
EZGİ YAKUPOĞLU 1 SAİME FÜSUN DOMAÇ 1

1- SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ ERENKÖY RUH VE SİNİR HASTALIKLARI EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ, NÖROLOJİ KLİNİĞİ
 
Olgu:

Giriş: Tüm iskemik inmelerin %5-10’u posterior serebral arter (PCA) alanında meydana gelir. En sık laküner infarktlar görülmekle birlikte bunu aterotrombotik ve kardiyoembolik infarktlar izler. PCA infarktları çok farklı klinik şekillerde prezente olur. Hastalar genellikle semptomlarının farkında değillerdir, bu da başvurunun gecikmesine neden olur. Tanı geciktiği için sıklıkla trombolitik tedavi için geç kalınır. Uygun hastalar için intravenöz t-PA ve endovasküler tedavi ilk seçenektir. Olgu: 52 yaş erkek hasta 2,5 saat önce başlayan sağ kol ve bacakta güç kaybı şikayeti ile başka bir merkezin acil servisine başvuruyor. Orada yapılan değerlendirmede hastanın diffüzyon MRG’sinde sol PCA sulama alanına ait alanda akut infarkt saptanması üzerine hasta olayın 10. saatinde tarafımıza yönlendirildi. Başvuru NIHSS: 6 olarak saptandı. hastaya endovasküler tedavi açısından kraniyoservikal BTA çekildi. Sol P2 oklüzyonu saptanan hasta girişimsel radyoloji ile görüşüldü ve distal yerleşimli pıhtı nedeni ile girişimsel işlem düşünülmedi. Ertesi gün hastada progresyon gözlendi, NIHSS: 14 idi. Progresyon nedenli tekrar çekilen kraniyoservikal BTA’da sol PSA P1 segmenti oklüde olarak değerlendirildi. Hasta yatışının 1. ayında hasta taburcu edildi, modifiye rankin skalası (mRS): 5 idi. Sonuç: PCA alanında akut infarktı olan hastalara olayın ilk 4.5 saatinde ve tedavi için herhangi bir kontraendikasyonları yok ise iv trombolitik tedavi verilmelidir. Endovasküler tedavi özellikle iv t-PA verilemeyecek hastalar için en iyi tercihtir. İki tedavinin kombine edilerek verilmesi ise en uygun tedavi şekli olarak gözükmektedir. Bu olgu sunumunun amacı uygun hastalarda trombolitik tedavi yöntemlerinin denenmesinin ne kadar önemli olduğu ve uygulanmaz ise sonlanımın ne kadar kötü olabileceğini göstermektir.