55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
AURALI VE AURASIZ MİGREN ATAĞINDA TİYOL/DİSÜLFİD HOMEOSTAZI VE OKSİDATİF STRES BULGULARI
MUSTAFA UZUN 1 ERAY METİN GÜLER 2 ABDÜRRAHİM KOÇYİĞİT 2 FERDA İLGEN USLU 3

1- BEZMİALEM VAKIF ÜNİVERSTİTESİ TIP FAKÜLTESİ
2- BEZMİALEM VAKIF ÜNİVERSTİTESİ TIP FAKÜLTESİ, BİYOKİMYA ANABİLİM DALI
3- BEZMİALEM VAKIF ÜNİVERSTİTESİ TIP FAKÜLTESİ, NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Migren toplumda sık karşılaşılmasına rağmen patofizyolojisinde anlaşılamayan alanlar mevcuttur. Bazı çalışmalar serbest radikallerin oluşumu ve yüksek oksidatif stres düzeylerinin migren patogenezinde rol oynayabileceğini göstermekle beraber sonuçlar tartışmalıdır. Biz çalışmamızda migren atağında fazla miktarda tüketilen tiyollerin aşırı serbest radikal jenerasyona eşlik ettiğini varsayarak migren atağında oksidatif stresin bulgularını araştırmayı planladık. Genetik ve çevresel faktörlerin migreni ve oksidatif stresi farklı etkileyebileceği varsayarak kendi popülasyonumuzdaki sonuçları paylaşmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem:

Yetmiş migren hastası (42 kadın, ortalama yaş 39,7±7,9 yıl) migren atağı(MA) sırasında çalışmaya dahil edildi. Sigara-alkol kullanan, son 3 ay içinde proflaksik ilaç kullanan, eşlik eden hastalığı bulunanlar çalışmaya alınmadı. Hastalar aurasız(AsM) ve auralı(AM) migren olarak 2 gruba ayrıldı, eşleştirilmiş kontrol grubuyla karşılaştırıldı. Serum total antioksidan seviyesi (TAS), total oksidan seviyesi (TOS), total tiyol (TT), natif tiyol (NT) ve disülfit (DIS) düzeyleri sağlıklı bireylerle karşılaştırıldı.

Bulgular:

Hasta grubunda kontrollere kıyasla TOS, OSI ve DIS düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu(p < 0.001). TT, NT ve TAS düzeyleri hasta grubunda kontrollere göre anlamlı derecede düşük bulundu(p <0,001). TT seviyesi AMde kontrol ile karşılaştırıldığında anlamlı derecede düşüktü(p <0.001), ancak AsM’de anlamlı bir ilişki bulunmadı(p = 0,058). TAS ve NT seviyeleri AMde istatistiksel olarak anlamlı düşük(p <0,001), TOS, OSI ve DIS düzeyleri yüksek bulundu(TOS ve OSI için p<0.001, DIS için p = 0,032).

Sonuç:

Bulgularımız antioksidan sistemin ana komponenti olan tiyollerin AM’de daha belirgin olmak üzere MA sırasında anlamlı bir şekilde tüketildiğini, dolayısıyla MA’nın patofizyolojisinde ve/veya atağa sekonder oksidatif stresin bu süreçte önemli bir rol oynayabileceğinin tutarlı bir göstergesidir. Olası sebep-sonuç ilişkisinin belirlenmesi için metodolojik olarak güçlü çalışmalara ihtiyaç vardır.