55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
NOAK TEDAVİSİ ALTINDA TEKRARLAYAN İNMELER
TAHA ASLAN 1 ERDEM YAKA 1

1- DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ, NÖROLOJİ AD, İZMİR
 
Amaç:

Atrial fibrilasyon (AF) tekrarlayan iskemik inme için majör bir risk faktörüdür. Son yıllara kadar AF’li hastalarda inmeden korunmak için en önemli ilaç varfarin iken, son yıllarda nonvalvuler AF tedavisinde varfarine ek olarak yeni oral antikoagülanlar(NOAK) klinik uygulamaya girmişlerdir. Ancak günlük klinik deneyimlerimizde hasta için uygun ilaç dozundan daha düşük dozda ilacın verilmesi, hastanın tedaviye uyumsuzluğu ya da uygun ilaç, uygun doza rağmen ilacın tromboembolik olaylardan yeterince koruyamaması sonucu tekrarlayan iskemik serebrovaskuler olaylar (SVO) ve düşük oranda da olsa intrakraniyal kanama ile karşılaşmaktayız. Biz de merkezimizde NOAK tedavisi altında tekrarlayan SVO ile başvuran hastaları derledik.

Gereç ve Yöntem:

01.01.2018-01.09.2019 tarihleri arasında merkezimize SVO ile başvuran toplam 2606 hasta içinde mevcut olayı NOAK tedavisi altında iken olan 73 hasta değerlendirildi. Hastalar cinsiyet, yaş, kullanılan ilaç, NIHSS, klinik olaya göre sınıflandırıldı.

Bulgular:

Hastaların ort. yaşı 76, ort. NIHSS:5,62, en çok kullanılan ilaç Xarelto 15 mg (%23.3), en sık sol orta serebral sulama alanında infarkt saptanmış olup, toplamda 7 hastada intraserebral hemoraji gelişmiştir. 20 hastanın (%27.3), hasta için uygun olan dozdan daha düşük dozda ilaç kullandığı gözlenmiştir. Düşük dozda ilaç kullanımı olan grupta görülen inmelerin NIHSS göre orta-şiddetli olma ihtimalinin daha yüksek olduğu görülmesine rağmen istatistiksel anlamlılık gözlenmemiştir(p>0,63)

Sonuç:

Atrial fibrilasyona bağlı iskemik inmelerin önlenmesinde NOAK’ların Varfarin’e kıyasla, monitorizasyon gerekliliğinin olmaması, ilaç ve gıdalarla etkileşimlerinin daha az olması gibi avantajları nedeniyle son yıllarda kullanımı yaygınlaşmıştır. NOAK’ların etkin olmayan doz kullanımının klinik sonuçları tahmin edilebilir ancak etkin doz altında dahi SVO’ların gözleniyor olması; çok merkezli klinik çalışmalar ile günlük pratik deneyimimiz arasında bir fark mı var? sorusunu akla getirmektedir.