55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
KRONİK İNFLAMATUAR DEMİYELİNİZAN POLİNÖROPATİDE PERİFERİK KAN B HÜCRESİ İMMÜNFENOTİPLERİNİN VE CİLT BİYOPSİLERİNDE SİTOKİN EKSPRESYON DEĞİŞİKLİKLERİNİN TERAPÖTİK VE PROGNOSTİK BİYOBELİRTEÇ OLARAK ÖNEMLERİ
AYŞE NUR ÖZDAĞ ACARLI 1 VUSLAT YILMAZ 2 NERMİN GÖRKEM ŞİRİN 1 AYSUN SOYSAL 3 FİKRET AYSAL 3 HACER DURMUŞ TEKÇE 1 ERDEM TÜZÜN 2 YEŞİM GÜLŞEN-PARMAN 1

1- İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ İSTANBUL TIP FAKÜLTESİ, NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
2- AZİZ SANCAR DENEYSEL TIP ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ, SİNİRBİLİM ANABİLİM DALI
3- İSTANBUL BAKIRKÖY PROF. DR. MAZHAR OSMAN RUH SAĞLIĞI VE SİNİR HASTALIKLARI EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ, NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Kronik enflamatuvar demiyelinizan polinöropati (CIDP) en sık görülen kronik immün aracılı periferik nöropatidir ve güncel tedavi rejimleri (IV immunoglobulin, plazmaferez ve anti-CD20 gibi) B hücrelerin hastalığın patogenezinde önemli rol oynayabileceğini düşündürmektedir. Bu çalışmada, CIDP’de periferik kan B lenfosit popülasyonları ile periferik kan mononükleer hücrelerinde ve cilt biyopsisinde B lenfositlerinin ürettiği sitokinlerden IL6, IL10 ve TNFA’nın gen ekspresyon değişiklikleri incelenerek tanı, hastalık aktivitesi ve tedavi yanıtının takibi açısından yol gösterebilecek olası biyobelirteçlerin varlığı araştırılmıştır.

Gereç ve Yöntem:

Toplam 50 CIDP (25 tipik CIDP, 18 MADSAM ve 7 DADS-İ), 12 CMT1A ve 25 sağlıklı kontrolün periferik kan B lenfosit popülasyonları akım sitometrisi ile immünfenotiplendirilmiş, hasta ve sağlıklı donör alt gruplarında periferik kan mononükleer hücrelerinde (PKMH) ve alt bacak cilt biyopsi örneklerinde B hücrelerinin ürettiği sitokinlerden IL6, IL10 ve TNFA gen ekspresyon düzeyleri gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ile değerlendirilmiştir.

Bulgular:

CIDP’de diğer gruplara göre CD19+ B (p=0,0002), naif B (p=0,0012) ve plazma hücre (p<0,0001) yüzdelerinin belirgin düşük, dönüşmüş hafıza B hücre yüzdesinin (p=0,0004) ise yüksek olduğu görüldü. CIDP alt tipleri karşılaştırıldığında tipik CIDP’de plazma hücre yüzdelerinin atipik CIDP grubuna göre daha düşük olduğu saptandı (p=0,0191), diğer B hücre alt tiplerinin birbirinden farklı olmadığı belirlendi. PKMH TNFA gen ekspresyon düzeylerinin CIDP’de sağlıklı kontrol grubuna göre belirgin yüksek olduğu (p=0,0416) görülürken IL6 ve IL10 açısından anlamlı fark saptanmadı. CIDP’de cilt biyopsi IL6 ve TNFA gen ekspresyon düzeylerinin sağlıklı kontrol grubuna göre farklı olmadığı görüldü. Ayrıca CIDP alt tipleri arasında da sitokin gen ekspresyon düzeyleri farklı değildi.

Sonuç:

CIDP’de tedaviden bağımsız olarak periferik kanda naif B ve plazma hücre oranının azaldığı, dönüşmüş hafıza B hücre yüzdesinin arttığı görülmektedir. Ayrıca CIDP’de PKMH TNFA gen ekspresyon düzeyleri de belirgin olarak artmıştır ve tüm bu değişikliklerin hastalık patogenezinde önemli rol oynadığı anlaşılmaktadır. CIDP’de B hücre popülasyonundaki değişikliklerin altında yatan mekanizmaların araştırılması, özellikle süreç içerisinde yer alan spesifik periferik sinir sistemi antijenlerinin de aydınlatılması ile yeni tedavi yöntemlerinin geliştirilmesine rehberlik edecektir.