55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
ÖĞRENME VE BİR DEPRESYON MODELİ OLAN ZORUNLU YÜZME TESTİNDE HAREKETSİZLİĞİN İLİŞKİSİ
TUBA ÖZCAN 1 CEMRE KÜRŞAT 1 BUSE NUR TÜRKMEN 1 CAN ÇETİNKAYA 1 ÇAĞRI TEMUÇİN ÜNAL 1 BENGİ ÜNAL 1

1- TED ÜNİVERSİTESİ
 
Amaç:

Zorunlu yüzme testi klinik öncesi araştırmalarda tutulan bir depresyon modelidir. Bu testte, kemirgenler ilk gün 15 dakika, ikinci gün 5 dakika olmak üzere su dolu bir silindire konulurlar. İlk gündeki 15 dakikalık maruz bırakılma stres indükleme fazı olarak kabul edilir. İkinci günde hareketsizlik daha erken başlar ve bu hareketsizliğin davranışsal çaresizliğin endeksi olduğu düşünülmektedir. Buna alternatif bir öğrenme açıklaması da getirilebilir. İkinci gündeki hareketsizlik depresif davranış yerine bir öğrenme davranışnı da gösteriyor olabilir: ilk günde silindirden alınacağını daha iyi öğrenen hayvanlar ikinci günde enerji sarfiyatını minimize etmek amacıyla en baştan hareketsiz kalıyor olabilirler. Bunu test etmek için, çalışmamızda zorunlu yüzme testinin ikinci günündeki hareketsizlik süresi ile yükseltilmiş artı labirentinde öğrenme hızının ilişkisine bakılmıştır.

Gereç ve Yöntem:

Deney sıçanları ilk gün yükseltilmiş artı labirentinde öğrenme protokolüne tabi tutulmuşlardır. Bu öğrenme testinde, deneklerin ne kadar denemede 9/10 doğru seçenek düzeyine ulaştıkları analiz edilmiştir. Bunu takiben, 2 günlük zorunlu yüzme testine sokulmuşlardır. Deney sonunda, deneklerin mikroglia ve astrosit sayılarına bakmak için deneklerden alınan beyin dokularında Iba-1 ve GFAP boyaması yapılmıştır.

Bulgular:

Deneklerin hareketsizlik süreleri ve öğrenme testinde kritere ulaşmak için gereken deneme sayıları arasında negatif bir ilişki gözlemlenmiştir. Buna ek olarak, zorunlu yüzme testinde sergilenen kafa sallama davranışı ve Dentate gyrus astrosit sayılarında da negatif bir ilişki görülmüştür.

Sonuç:

Araştırmalarda bir depresyon endeksi olarak görülen zorunlu yüzme testindeki hareketsizlik özünde denekler arasındaki öğrenme farklarını yansıtma potansiyeline sahiptir. Astrosit sayıları ve kafa sallama davranışı arasındaki negatif ilişkiyi açıklamak için daha ileri çalışmalar yapılmalıdır.(Tübitak 118K168 no.lu proje tarafından desteklenmiştir)