55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
MİYASTENİA GRAVİSTE FİZİKSEL VE MENTAL YORGUNLUK VE BUNUN DİĞER MOTOR VE NONMOTOR SEMPTOMLAR İLE İLİŞKİSİ
AYŞEGÜL AKKAN SUZAN 1 PINAR KAHRAMAN KOYTAK 1 KAYIHAN ULUÇ 1 TÜLİN TANRIDAĞ 1

1- MARMARA ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ, NÖROLOJİ AD
 
Amaç:

Miyastenia graviste (MG) tipik olarak aktiviteyle artan nöromusküler yorgunluk görülürken, kas gücünden bağımsız fiziksel ve mental yorgunluk yeterince araştırılmamıştır. Çalışmamızda bulber veya ekstremite kas güçsüzlüğü olmayan MG hastalarında yorgunluk semptom sıklığının araştırılması ve bunun depresyon, anksiyete, uykululuk gibi nonmotor semptomlarla ilişkisinin belirlenerek günlük yaşam kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem:

Çalışmaya 53 oküler veya remisyonda/minimal belirtileri olan hafif jeneralize MG hastası ve 53 sağlıklı gönüllü alınmıştır. Hastalara MG şiddetini ve yaşam kalitesini değerlendiren ölçekler [(MG Amerika Vakfı tedavi sonrası durum sınıflandırması (Myasthenia Gravis Foundation of America Post-intervention Status, MGFA-PIS), MG bileşik ölçeği (MG composite scale, MGC), MG günlük yaşam aktiviteleri ölçeği (MG-Activities of Daily Living Profile, MG-ADL)]; tüm katılımcılara ise yorgunluk, duygudurum ve uykululuk ile ilgili ölçekler [Yorgunluk Değerlendirme Ölçeği, (Fatigue Assessment Scale, FAS), Yorgunluk Etki Ölçeği (Fatigue Impact Scale, FIS), Beck Depresyon Ölçeği, (Beck Depression Inventory, BDI), Epworth Uykululuk Ölçeği (Epworth Sleepiness Scale, ESS)] uygulanmıştır.

Bulgular:

Hasta grubunda FAS, FIS fiziksel, BDI ölçekleri kontrollere göre istatistiksel anlamlı yüksek saptanmıştır (sırasıyla p=0.003, p=0.001, p=0.003). Hasta grubunda kadınlarda erkeklere kıyasla depresif semptomlar ve gündüz uykululuğu anlamlı derecede fazlaydı (p=0.019 ve p=0.013). FIS total ve bilişsel ortalamaları remisyonda olmalarına rağmen jeneralize hastalarda oküler hastalara göre anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0.033 ve p=0.045). Korelasyon analiziyle hastaların motor etkilenimleri artıkça yorgunluk skorlarının arttığı, yorgunluğun da yaşam kalitesini olumsuz etkilediği, ayrıca yorgunluğun depresyon ve gündüz uykululuğuyla ilişkisi gösterilmiştir.

Sonuç:

Bu çalışma, oküler veya hafif jeneralize MG hastalarında periferik yorgunluk dışında da yorgunluğun görülebileceğini ve depresyon oranının sağlıklı kontrol grubuna göre artmış olduğunu, ayrıca artmış yorgunluğun hastaların yaşam kalitesini olumsuz etkilediğini göstermektedir.