55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
OPTİK NÖRİT HASTALARININ KLİNİK, RADYOLOJİK VE LABORATUAR ÖZELLİKLERİ
ESRA DERYA DİNÇ POLAT 1 HÜLYA ERTAŞOĞLU TOYDEMİR 1 AZAMAT MİRALİ 1 VİLDAN YAYLA 1

1- SBÜ BAKIRKÖY DR. SADİ KONUK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ NÖROLOJİ EĞİTİM KLİNİĞİ, İSTANBUL
 
Amaç:

Tipik optik nörit (ON), akut, çoğunlukla ağrılı görme kaybıyla şekillenen, genç erişkinleri etkileyen ve büyük oranda düzelmeyle sonlanan bir tablodur. Multipl sklerozun (MS) ilk bulgusu olabilir. Bunun yanısıra ağrısız, bilateral, rekürren, sekel ile düzelen veya düzelmeyen optik nöritler ‘atipik’ olarak adlandırılıp, nöromiyelitis optika spektrum bozukluklarında görülebilir. Çalışmamızda, optik nörit hastalarımızın klinik, radyolojik, laboratuar bulgularını sunmayı, tipik-atipik özelliklerini vurgulamayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem:

Multipl skleroz ve nörooftalmoloji polikliniklerimizden izlenen 26 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların nörolojik ve nörooftalmolojik muayene bulguları, kranial ve orbita MR’ları, BOS’ta oligoklonal bant (OKB), anti-aquaporin-4 antikorları, görsel uyarılmış potansiyelleri (GUP), seyir ve tedavileri değerlendirildi.

Bulgular:

Yaş ortalamaları 30,5 yıl olan hastalarımızın 14’ü kadın, 12’si erkekti. Hastaların 17’sinde sol, 8’inde sağ, birinde bilateral ON saptandı. Hastaların 6’sında rekürrens görüldü, atipik olarak nitelendirildi. Görme keskinliğinde 17 hastada tam düzelme görüldü. OKB 11 hastada pozitifti. GUP, 20 hastada unilateral prekiazmal patolojiyi gösterirken, 2 hastada bilateral bozuktu, 2’sinde normaldi. Akut dönemde 21 hastaya pulse steroid tedavisi verildi. Spontan düzelmeyse 3 hastada görüldü. Bilateral tutulumu olan 1 hastaya steroid sonrası plazmaferez uygulandı. Takiplerde MS tanısı alan 14 hastanın 13’ü hastalık modifiye edici tedaviler almaktaydı. Atipik 3 olgunun biri interferon beta-1a, biri azathioprin, biri rituximab kullanmaktaydı, diğerleri takibe gelmedi.

Sonuç:

Akut ON, görme kaybının engellenmesi için dikkatli değerlendirme ve tedavi yönetimi gerektirir. Çoğunlukla düzelen tipik ON olgularının MS’e dönüşüm riski açısından klinik ve radyolojik takipleri düzenli yapılmalıdır. Tedavi yaklaşımlarının ve hastalık seyrinin farklı olduğu, kalıcı görme kaybı ile sonlanabilecek atipik olguları tanımak ve hızlı tedavi yönetimi önemlidir.