55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
ALT ÜRİNER SİSTEM DİSFONKSİYONU OLAN MS'Lİ KADIN HASTALARDA TRANSKÜTANÖZ TİBİAL SİNİR UYARISI VE PELVİK TABAN KAS EGZERSİZİ EĞİTİMİNİN ETKİNLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
CANSU POLAT DÜNYA 1 ZELİHA TÜLEK 1 JALESH N. PANICKER 2 MURAT KÜRTÜNCÜ 3

1- İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ-CERRAHPAŞA FLORENCE NİGHTİNGALE HEMŞİRELİK FAKÜLTESİ, İÇ HASTALIKLARI HEMŞİRELİĞİ AD
2- THE NATIONAL HOSPITAL FOR NEUROLOGY AND NEUROSURGERY AND UCL QUEEN SQUARE INSTITUTE OF NEUROLOGY, LONDON, UNITED KINGDOM
3- İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ,İSTANBUL TIP FAKÜLTESİ, NÖROLOJİ AD
 
Amaç:

Aşırı aktif mesane multipl sklerozlu (MS) hastalarda sık görülen ve yaşam kalitesini etkileyen bir sorundur. Bu sorunu kontrol altına almada etkisi gösterilmiş sınırlı sayıda yöntem bulunmaktadır. Çalışmamızda MS’li kadın hastalarda transkütanöz tibial sinir uyarısı (TTNS) ve biofeedback ile pelvik taban kas egzersizi (PTKE) yöntemlerinin aşırı aktif mesane semptomlarına etkisini değerlendirmek amaçlandı.

Gereç ve Yöntem:

Çalışma Eylül 2017- Mart 2019 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi MS ve Demiyelinizan Hastalıklar Birimi’nde gerçekleştirildi. Çalışmaya 55 hasta (TTNS=28, PTKE=27) dahil edildi. TTNS ve PTKE uygulamaları öncesi hastaların idrar sorunlarını değerlendirmek için post miksiyonel rezidü (PMR) miktarı, mesane günlüğü formu, Aşırı Aktif Mesane (AAM) Ölçeği ve Qualiveen-Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. Hastalar yöntemleri altı hafta boyunca günde 30 dakika olacak şekilde uyguladı. Uygulama sonrası aynı testler kullanılarak hastalar tekrar değerlendirildi.

Bulgular:

Hem TTNS hem de PTKE grupları başlangıç değerleri ile karşılaştırıldığında, AAM skoru (p<0,001, p<0,001), Qualiveen skoru (p<0,01, p<0,01), PMR (p<0,001, p=NS) ve mesane günlüğünün bazı parametrelerinde iyileşmeler olduğu belirlendi. Gruplar arası karşılaştırmalarda ise PMRde (p=0,032) ve 24 saatlik idrara çıkma sıklığında (p=0,002) TTNS yöntemi lehine istatistiksel olarak anlamlı farklar gözlendi. Benzer şekilde, TTNS grubundaki hastalarda 24 saatlik idrara çıkma sıklığında (p=0,052), noktüri (p=0,063) ve urgency sıklığında (p=0,070) daha fazla iyileşme olduğu gözlendi.

Sonuç:

Çalışmamız hem TTNS hem de PTKE yönteminin AAM ilişkili semptomları iyileştirmede etkili olduğunu, böylece aşırı aktif mesanesi olan hastaların yaşam kalitesini artırdığını göstermektedir.