55. Ulusal Nöroloji Kongresi

NOROKONGRE 2019


 
DİYABETLİ KADIN HASTALARDA DİYABETİK POLİNÖROPATİ VE KARPAL TÜNEL SENDROMUNUN DİYABET SÜRESİ İLE İLİŞKİSİ
FİGEN YAVLAL 1

1- BAHÇEŞEHİR ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ NÖROLOJİ ANABİLİM DALI
 
Amaç:

Diyabetes Mellitusa (DM) bağlı distal duysal/ duysal-motor nöropati gelişimi için uzun diyabet süresinin bir risk faktörü olduğu, nöropatinin subklinik seyredebildiği bilinmektedir. Kadın cinsinde sık olan tuzak nöropatilerinin de DM ile birlikteliği nadir değildir ve bazen bir polinöropatinin (PNP) parçası olup olmadıkları tartışma konusudur. Çalışmamızda uzun süreli DM tanısı olan kadın hastalarda polinöropati ve karpal tünel sendromu (KTS) ilişkisi ile elektrofizyolojik bulgularının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem:

Çalışmaya DM tanısı 20 yılın üzerinde olan, el ve ayaklarda yanma, uyuşma, ağrı yakınmalarından en az biri nedeniyle EMG laboratuvarına gönderilen kadın hastalar dahil edildi. Hastalarda alt ve üst ekstremite motor, duysal (duyu kaybı/ azalması, ağrı) refleks değişikliği gibi PNP belirtileri kaydedildi ve üst ekstremitede iki yanlı median ve ulnar motor ve duysal, alt ekstremitede peroneal motor ve sural duysal ileti çalışmaları yapıldı. Klinik ve elektrofizyolojik verilere göre KTS olan ve olmayan iki ayrı grup belirlendi

Bulgular:

Çalışmaya dahil edilen 96 kadın hastanın yaş ortalaması: 66,86±10,2 yıl, diyabet süreleri ortalaması: 22,12±3,5 yıldı. 56 hastada ( %58,3) KTS belirlendi. KTS’lerin % 60’ı ağır KTS olup, bu grupta motor semptom sıklığı %21, duysal semptom sıklığı%88’di. KTS olan hastalarla KTS olmayan hastalar sural DSAP, peroneal MİH ve BKAP değerleri açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık elde edilemedi. KTS varlığı ile PNP semptom ve bulguları arasında da anlamlı istatistiksel bir farklılık bulunmadı. Her iki grupta da en sık tespit edilen PNP semptomu negatif duysal semptom olup, ikinci sırada DTR azalması görüldü. Motor semptom sıklığı her iki grupta da düşük oranda bulundu. Diyabet süresindeki artışa paralel olarak PNP süresindeki artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05).

Sonuç:

Bizim çalışmamızda olduğu gibi kadınlarda sık görülen KTS’nin uzun süreli diyabet hastalarında PNP ile birlikteliği oldukça sıktır. Diyabet süresi ile PNP görülme süresi arasında paralel bir artış görülürken, KTS varlığı her iki süreden bağımsız bulunmuştur. Ayrıca çalışmamızda PNP semptom ve bulgularının uzun süreli DM’da klinik ve subklinik PNP varlığını desteklerken, elektrofizyolojik KTS varlığına etkisi gösterilememiştir. Elektrofizyolojik incelemede KTS tespit edilen hastalarda semptom ve bulgulara bakılmaksızın PNP’de araştırılmalıdır